Τα ευρώ της δημοκρατίας

Τα ευρώ της δημοκρατίας

Οπως και ένας νέος -πρωτόβγαλτος στην αγορά- μηχανικός έχει το απόλυτο ηθικό (και όχι μόνον) δικαίωμα να έχει λόγο για τα οικονομικά δεδομένα και τις προοπτικές της μικρής Τράπεζας Αττικής που το χρόνο που πέρασε «άνοιξε» την κάνουλα της χρηματοδότησης προς τα πολιτικά κόμματα, έτσι και οι πολίτες -όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά- έχει το ίδιο δικαίωμα να κρίνει, να αξιολογεί και να αποτιμά με κάθε πρόσφορο νόμιμο δημοκρατικό τρόπο το πώς και πού αξιοποιείται το άφθονο για τα σημερινά δεδομένα της χώρας δημόσιο χρήμα που φτάνει στα ταμεία των πολιτικών κομμάτων για να στηρίξει τη λειτουργία τους ως θεσμικών πυλώνων της σύγχρονης δημοκρατίας.

Ο νέος μηχανικός έχει το δικαίωμα ως ασφαλισμένος σε ένα ταμείο που είναι ο βασικός μέτοχος της Τράπεζας, η οποία δέχτηκε να χρηματοδοτήσει πολιτικά κόμματα με αντίκρισμα μελλοντικές ροές της κρατικής επιχορήγησης -με άλλα λόγια, μια υπόθεση εργασίας με πολύ ρευστά δεδομένα! Κάπως έτσι, το κρίσιμο ζήτημα της χρηματοδότησης των κομμάτων και, εν γένει, του πολιτικού ζητήματος αρχίζει και εκείνο να γίνεται -δυστυχώς!- ένα μέρος της γενικότερης κρίσης, με αποτέλεσμα να ενθαρρύνει ή απλώς να δικαιολογεί συμπεριφορές που απαξιώνουν την ουσία της δημοκρατίας και των λειτουργιών της.

Η παρούσα έκδοση -απαντώντας στο έστω και προκλητικά διατυπωμένο ερώτημα «ποιος πληρώνει τη δημοκρατία;»-επιθυμεί να συνεισφέρει στο δημόσιο διάλογο και να συμβάλει στη διαμόρφωση ρεαλιστικών και εφαρμόσιμων προτάσεων για το ζήτημα της χρηματοδότησης του πολιτικού συστήματος.